Jest to jedna z najważniejszych linii tulku w tradycji Kagju. Tai Situpowie uważani są za emanację Majtrei, Buddy Przyszłości, który obecnie przebywa w niebie Tuszita. Zanim kolejnym inkarnacjom tej wielkiej istoty nadano imię Tai Situpa, manifestowała się ona na przykład jako indyjski mahasiddha Dombi Heruka, a potem jako Marpa Tłumacz. Kolejną inkarnacją był Drogyn Recien, główny uczeń pierwszego Karmapy . Tai Situ pojawiał się potem pod postacią niezmiernie ważnych Lamów Kagju, jak Naldzior Jeszie Łangpo czy Rigoła Ratnabhadra. Padmasambhawa przepowiadał pojawienie się Situ Rinpoczego, określając go jako swą własną emanację.

Obecna inkarnacja, XII Situ Tulku, Pema Dynjo Njindzie Łangpo.

Obecny Situ Rinpocze urodził się w 1954 roku w Tai Jul w Tybecie. Został intronizowany w Palpung przez J.Ś. XVI Karmapę. Zgodnie z sugestią Karmapy jeszcze przed inwazją chińską przeniósł się do Bhutanu, a później zamieszkał w Rumteku, gdzie otrzymał od J.Ś. Karmapy pełen przekaz nauk Kagju. W wieku dwudziestu dwóch lat przeniósł się do Szierab Ling, w pobliżu Dharamsali, gdzie założył klasztor, będący jego główną siedzibą poza Tybetem. Założył także Instytut Majtrei na Hawajach i stworzył Światowy Ruch Pokoju propagujący kontakty międzykulturowe i międzywyznaniowe. XVI Karmapa przed śmiercią mianował Situ Rinpoczego jednym ze swych czterech regentów i dał mu ukryty w talizmanie list dotyczący narodzin swej siedemnastej inkarnacji. W liście tym, otwartym w 1992 r., J.Ś. Karmapa przepowiedział szczegóły swych przyszłych narodzin, a także fakt, że Situ Pema Dynjo będzie głównym nauczycielem XVII Karmapy.

Situ Rinpocze jest otaczany najwyższym szacunkiem m.in. ze względu na swą umiejętność nauczania Dharmy w sposób niezwykle jasny i precyzyjny. Rinpocze jest dobrze zaznajomiony z zachodnią kulturą i sztuką, a szczególnie z mentalnością ludzi Zachodu. Jego wykłady Dharmy charakteryzuje inspirująca prostota i bezpośredniość.